torsdag den 28. juli 2016

15 Temmuz'dan sonra ne oldu?

15 Temmuz’un üzerinden neredeyse 2 hafta geçmiş durumda. Tarihi günler yaşıyoruz. Gözlemleyebildiğim kadarıyla bazı değerlendirmelerimi madde madde yazmak istiyorum:

  1. Darbelere kategorik olarak karşıyım. Darbe ile iktidara gelecek bir cuntanın ülkemizi sürükleyebileceği felaketlerin boyutları tahmin dahi edilemez. Bu nedenle darbe girişiminin başarısız olmasından elbette memnunum.
  2. O gece sokaklara çıkıp, tankların karşısına dikilen insanların yiğitçe mücadelesine saygı duyuyorum, hayatını kaybedenleri saygıyla anıyorum.
  3. Fethullahçı yapılanmayı her zaman çok zararlı, sinsi ve tehlikeli buldum. Devlet içindeki örgütlenmelerinin bir daha toparlanamayacak şekilde dağıtılmasından da hiç bir şikayetim olamaz.
  4. Ancak, 15 Temmuz gecesi gerçekte neler olduğu, bu darbe girişiminin nasıl geliştiği ile ilgili çok sayıda karanlık nokta bulunuyor. Geçmiş deneyimlerimize dayanarak, içinde bulunduğumuz olağanüstü dönemde bize anlatılanların ve gösterilenlerin çok büyük kısmının eksik, yalan ve aldatmacadan ibaret olduğundan emin olabiliriz. 
  5. 15 Temmuz gecesi, pek çok noktası halen karanlıkta olan bir darbe girişimi yaşadık. 16 Temmuz sabahından itibaren yaşadıklarımız ise gerçek bir darbeyi aratmamaktadır. 
  6. İçlerinde eline silah almamış, alması mümkün dahil olmayan çok sayıda insanın bulunduğu, 60 binin üzerinde insan mağdur edilmiş, işinden çıkarılmış, gözaltına alınmış ya da tutuklanmış durumdadır. 
  7. Orduda gerçekleştirilen ve darbe girişimi ile ilişkilendirilmesi anlaşılır olan çok büyük ölçekli  tasfiyenin yanında, adalet, güvenlik, eğitim ve akademi başta olmak üzere tüm devlet kurumları altüst edilmekte, yeniden düzenlenmektedir.
  8. Ülkedeki tüm dekanlar görevden alınmış, Fethullahçı yapıya ait olduğu bilinenlerin yanında, bu yapı ile hiç bir ilgisi alakası olmayan çok sayıda kurum ve muhalif medya kuruluşu ve gazete kapatılmıştır.
  9. Gözaltı ve tutuklama sayıları, 12 Eylül dönemi ile yarışır seviyelerdedir. İşkence ve kötü muamele, devletin kendi ajansının servis ettiği görüntülerle açıkça belgelenmiş olarak ortadadır. 
  10. Geçmişte Ergenekon ve Balyoz benzeri davalar döneminde ayyuka çıkan hukuksuzluklar tekrarlanmakta, darbe girişimi ile en ufak alakası olamayacak çok sayıda insan aynı torbaya doldurularak gözaltına alınmakta, tutuklanmaktadır.
  11. Bu anti-demokratik ve hukuksuz uygulamalara devletin en tepesinden “idam etmeyip de besleyelim mi?” gibi kan donduran cümleler, “hainler mezarlığı” gibi insan vicdanını ayaklar altına alan uygulamalar eşlik etmektedir. 
  12. Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ve etrafındaki siyasi heyet, 15 Temmuz gecesinin yarattığı tepkiyi ve travmayı adeta bir toplu hipnoza çevirmiş, “demokrasi nöbeti“ söylemi altında sürekli sokakta ve istim üstünde tuttuğu kitlelerin desteğiyle, kendisine fazla bir itiraz yükselmesine fırsat vermeden büyük bir tırpanlama operasyonuna girişmiştir.
  13. Bu yapılanları, çok geçmeden siyaset  içinde, özellikle AKP içinde ciddi bir tasfiyenin takip etmesi de muhtemeldir.
  14. Erdoğan, bu süreçte muhalefeti yumuşak tutabilmek için taktik adımlar atmaktadır. Muhalefet liderlerinden ikisi ile sarayında zirve yapması, onlara açmış olduğu hakaret davalarını geri çekmesi, CHP’nin Taksim’de miting yapmasına izin vermesi, hatta bu mitinge heyet göndertmesi ve küçük bir anayasa paketinin birlikte hazırlanabilmesi için onay vermesi bu kapsamdadır. Bunların hepsi, kendi yolsuzluklarını, hukuksuzluklarını ve baskıcı uygulamalarını unutturup, kendini “Başkan Baba” pozisyonuna yükseltecek bir siyasi hegemonya kurabilmek için attığı göstermelik adımlardan ibarettir. 
  15. Aynı kapsamda, ta 15 Temmuz’dan çok önce devlet içinde yeni ittifaklara yönelmiş, Ergenekon ve Balyoz dönemlerinde dışlanmış olan ulusalcı ve Avrasyacı güçleri tekrar kilit konumlara getirmeye başlamıştır. Bu güçlere şimdi iade-i itibar yapılmaktadır.  
  16. Bu kesimin siyaset alanındaki kıdemli sözcüsü olan Doğu Perinçek’in 15 Temmuz’dan çok önce söylemeye başlamış olduğu “Hayatımın en mutlu günlerini yaşıyorum” ve “Erdoğan Kemalizm’e teslim olmuştur” sözleri boş sözler değildir. (Perinçek’in “Kemalizm”den anladığı her zaman azgın bir Baasçılık olmuştur.) Benim gördüğüm şudur: Devlet içindeki ulusalcı & Avrasyacı bir kısım odak, Erdoğan’la ittifak halinde bir darbe programı uygulamakta, devleti yeniden şekillendirmekte, yeni bir rejim kurmaktadır. 
  17. Cumhuriyet tarihinin en büyük ve kapsamlı tasfiyesini yaşıyoruz. Bunun dış politikada da büyük ve uzun vadeli yansımaları olacaktır. Türkiye’nin AB ve NATO gibi temel stratejik tercihleri dahi artık tartışmalı hale gelmektedir.
  18. Her zaman olduğu gibi gelip tıkandığımız yer yine Kürt sorunu olmuştur. Devlet içindeki temel görüş ayrılığı Kürt sorunu ile ilgilidir. Kürt sorununa, barışçı ve demokratik yöntemlerle  çözüm getirilmediği sürece ülkemiz darbelerden, silahlı çatışmalardan ve bölünme tehlikesinden kurtulamayacaktır.
  19. Erdoğan’ın bu süreçte diğer muhalefet liderlerini görüşmeye çağırırken, Türkiye’nin üçüncü büyük partisini, darbeye en az diğerleri kadar karşı çıkmış, hatta öncesinde darbe konusunda uyarıda bulunmuş olan HDP’yi dışarıda bırakması, gerçek bir toplumsal barış ve yumuşama peşinde olmadığının açık kanıtıdır ve kurulmakta olan yeni rejimin Kürt sorunu konusunda izleyeceği sertlik yanlısı ve dışlayıcı tutumun da işaretidir. (Yine de HDP’yi dışlayıp PKK’yi/ Öcalan'ı muhatap almalarının ihtimal dahilinde olduğunu not edeyim.)
  20. Erdoğan, yolsuzlukları ve Ortadoğu politikasındaki başarısızlıkları dolayısıyla batağa saplanmış, manevra alanı tükenmiş bir konumdadır. İktidardan düştüğü anda başına gelebileceklerden korkmaktadır ve bu nedenle tek derdi iktidarda kalabilmektir. İçinde bulunduğu bataktan kurtulabilmek ve iktidarını sürdürebilmek için büyük bir maceraya kalkışmış, daha önce, Fettullahçılar, Kürtler ve liberallerle ittifak kurarak ulaşmayı denediği başkanlık hayaline, bu kez içerde ulusalcı ve Avrasyacı güçlerle, dışarıda Rusya, İran ve Çin’le ittifak kurarak ulaşmayı denemektedir. 
  21. Erdoğan’ın bu ittifakının da, daha önce kurup, belli bir süre sonra bozduğu tüm ittifaklar gibi  geçici olup olmayacağını, oluşacak yeni güç dengesi ve bu ittifakın dışında ve karşısında yer alan güçlerin vereceği cevaplar ve atacağı adımlar belirleyecektir. 
  22. Devletin temel stratejik yönelimlerinde yapılacak bu kadar köklü oynamaların, karşı müdahale girişimlerini tetiklememesi düşünülemez. Bu nedenle maalesef ülkemizi yeni iç karışıklıkların, darbe girişimlerinin ve belki de savaşların bekliyor olma ihtimali vardır.
  23. Yapılacak tek şey vardır: Her koşulda demokrasiden, düşünce ve ifade özgürlüğünden, insan haklarından, evrensel hukuk kurallarından, sivil, açık, şeffaf ve demokratik siyasetten yana tavır almak, bu değerleri asgari müşterek kabul edenler olarak örgütlenmek, güç birliği yapmak ve mücadele etmek. Gün Erdoğan’ın sahte demokratlığının arkasına dizilme günü değil, bu sahtekarlığı karşısına alabilecek bir demokrasi ve barış cephesi örme günüdür. 
  24. Bu arada tek korkuları Türkiye’de bir İslam Devleti kurulması ve Şeriat’ın gelmesi olan Kemalist arkadaşlarımın da içi rahat olsun. Devlet içinde kurulmuş olan bu yeni ittifakın gereği olarak, İslamcılık ve dincilik, göstermelik düzeyde, sadece AKP’nin kitle tabanını sağlam tutmaya yetecek kadar kullanılacak, bunun ilerisine geçilmeyecektir. Hatta sizleri de hoş tutacak şekilde, Atatürk ve laikliğe dair sembollerin daha çok kullanıldığını göreceğiz. Geçen hafta AKP binasına kocaman Atatürk posteri asılması bunun ilk işaretidir. 
  25. Şunu da eklemeden geçemeyeceğim: Sahi, diploma işi ne oldu?